Emigreren naar Italië: hoe krijg je je spullen van Nederland naar Toscane?
Een persoonlijke blog over emigreren naar Italië, spullen verhuizen van Nederland naar Toscane, keuzes maken, Marktplaats, 40 kuub in de verhuiswagen en langzaam landen in een nieuw huis.
6/5/20263 min lezen
Emigreren naar Italië: hoe krijg je je spullen van Nederland naar Toscane?
In de afgelopen periode kwam met vlagen de gedachte op: hoe gaan we in hemelsnaam onze spullen van Nederland naar Italië krijgen? Emigreren naar Italië klinkt romantisch, maar op zo’n moment wordt het vooral heel praktisch: hoe verhuis je je spullen, je inboedel en uiteindelijk een deel van je leven naar Toscane?
Toen we nog woonden in ons huis in Nederland en ik door de woning liep, zag ik pas wat we verzameld hadden in de loop der jaren. Het voordeel van veel ruimte is dat je ook veel kunt verzamelen zonder dat je merkt dat het echt vol staat.
Ja, want dat was nog wel een uitdaging. We hadden ons huis verkocht en hadden nog geen huis in Italië. Dat wisten we en we hadden daarvoor een mooie oplossing, maar het gaf ook keuzestress. Wat mag er nog mee naar het tijdelijke adres en wat niet?
Dus in een regenachtig weekend zijn we, gewapend met een rolmaat en pen en papier, gevolgd door het gezin alle meubelstukken afgegaan. Meubels waarvan we wisten dat ze meegingen, hebben we opgemeten. Meubels waar twijfel over was, werden aan een inspectie onderworpen.
Zo ook een kledingkast, geheel gevuld. Of beter gezegd: overvol met kleding. Met drie vrouwen in huis weet ik inmiddels dat dit een gevoelig onderwerp is om uitspraken over te doen. Om die reden zal ik mijn mening voor me houden. Laten we zeggen dat de kast niet meegaat en inmiddels verkocht is. De inhoud van de kast heb ik geen actieve herinnering aan. 😊
Niet alles kon mee, dat wisten we, dus er is veel weggegaan. Credits hiervoor aan Hanneke. Dit is de afdeling waar ik me niet mee heb bemoeid. Hanneke, inmiddels topverkoper op Marktplaats met afnemers uit binnen- en buitenland, heeft het tot een kunst verheven om alles te verkopen.
Serieus, spullen waarvan ik denk: de kliko in, want dan zijn we er klaar mee, ziet Hanneke als potentiële verkoopkansen. Als een accountmanager voorzien van target hebben we in de afgelopen weken de meest bijzondere mensen aan de deur gehad. En eerlijk is eerlijk: inmiddels is bijna alles verkocht en begint ons tijdelijke onderkomen zelfs een beetje leeg aan te voelen.
40 kuub is mee met de verhuizer. Als je het snel uitspreekt, lijkt het niet veel. Maar toen het verhuisbedrijf de spullen kwam ophalen en alles als een soort Tetris in de verhuiswagen werd geladen, werd wederom duidelijk dat we best veel spullen hadden. Een groot voordeel: de spullen van de selectie “dit moet mee” zijn mee.
En heel eerlijk, ik lees vaak dat de verhuizing het slotstuk is in de emigratie. Ik heb serieus overwogen om onze inboedel zelf naar Italië te rijden. Ik zag al het beeld voor me dat ik als een soort Buurman en Buurman naar Toscane zou rijden. Maar hoe dichterbij de verhuizing kwam, hoe meer ik dacht: wil ik wel Buurman en Buurman zijn?
Waar haal ik de tijd vandaan om meerdere keren op en neer te rijden met de inboedel? Nog los van een bestelbus, hoe zwaar mag je dan zijn, kosten en alles wat erbij komt. Nee, dit gaat hem niet worden. Geen “Ajeto” voor mij!
We hebben ervoor gekozen om meerdere offertes op te vragen bij verhuisbedrijven richting Italië. Ik ben met vijf bedrijven door ons huis gelopen. Van Brabantse nuchterheid — “oh, is dit alles, komt helemaal goed” — tot een complete fotocollage over het wagenpark van het bedrijf, met als trots een elektrische vrachtwagen. In die afspraak had ik even het gevoel dat de man in kwestie liever autoverkoper dan accountmanager was.
Uiteindelijk hebben we een keuze gemaakt. Een keuze op basis van flexibiliteit, kosten en communicatie.
Die keuzes spelen nu weer op, want zeer binnenkort komt de verhuiswagen aan in Italië. Ik zal tevens die kant opgaan met een bestelbus om de tijdelijke spullen zoveel mogelijk alvast mee te nemen. Er leek niet zoveel hier te staan, maar de inhoud van de eerder genoemde kledingkasten lijkt spontaan de auto af te vullen.
En in het kader van opruimen kwam er bij ons nog een doos tevoorschijn op het zoldertje, die we daar twaalf jaar geleden hebben neergezet. Ja, en daar ben ik de schuldige aan. Een doos vol herinneringen, die doe je niet weg. Sterker nog, die neem je gewoon weer mee in de verhuiswagen naar Italië!
Zoals gezegd gaan we binnenkort weer naar Italië. Naar het huis dat langzaam ons huis wordt; met iedere nieuwe ontdekking, met onze spullen en met de herinneringen die we meenemen.