Wachten

Zondagavond. De dagen gaan voorbij zoals wolken aan de hemel. Ik merk aan mezelf dat ik onrust voel. Geen klassieke onrust, maar meer een soort wachtstand. Wachten op wat komen gaat.

Dat wachten niet mijn sterkste kant is, wist ik wel. Toch kom ik mezelf juist in de weekenden daarin tegen. Niet in je eigen huis zijn. Het ontbreken van een eigen plek. Dat ik daar zoveel waarde aan hecht, ontdek ik nu eigenlijk pas echt.

Wachten op de ontwikkelingen in Italië. Ja, we zetten stappen vooruit, maar ook daar zijn we afhankelijk van meerdere mensen. Meerdere mensen, met ieder hun eigen belangen. En precies dát maakt wachten soms lastig. Althans, voor ons.

Al eerder deelde ik met jullie dat het voelt alsof we momenteel tussen twee werelden leven. Een bijzonder gevoel. Een gevoel van opbouwen én een gevoel van loslaten.

En daartussenin zitten de mensen die belangrijk voor ons zijn. Want emigreren betekent niet dat je mensen achterlaat. Emigreren betekent wél dat contact verandert, zowel in Nederland als in Italië.

Zonder dat het huis al op onze naam staat, mengen we ons toch langzaam in het bedrijf. Overigens geheel met toestemming van de huidige eigenaar. De oogst van de druiven en olijven van dit jaar zal ons eigendom worden. Om die reden worden we actief betrokken bij de keuzes die nu gemaakt moeten worden.

Dus over contact gesproken: zo zit je op een mooie zaterdagmiddag ineens in een druk appgesprek met de lokale loonwerker over werkzaamheden die uitgevoerd moeten worden. Hoe bestrijden we de olijfvlieg? En willen we de druiven nogmaals behandelen tegen meeldauw?

En die keuzes gaan gepaard met prijzen, adviezen en uitnodigingen om samen wijn te drinken. Welk proces je ook doorgaat in Italië, eten en drinken verbindt. Pas daarna worden zaken gedaan.

En over zaken doen gesproken: na Hemelvaart vertrekken we weer even naar Italië. Waarbij de kans aanwezig is dat we eindelijk onze handtekening zetten. Zeker weten doen we het nog niet. Dat zou misschien wat te voorspelbaar zijn voor een land als Italië.

Laten we hopen dat wachten beloond gaat worden.